မုန္႔ဟင္းခါး

ညီမေလး ထက္ရဲ႔..မုန္႔ဟင္းခါး...
ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔အီၾကာေကြးနဲ႔...
ေျပာရင္းသတိရလာျပီ...ရွလြတ္..

ဒါကေတာ့ အမ်ိဳးအရင္းၾကီးတစ္ေယာက္ခ်က္တဲ့
မုန္႔ဟင္းခါး
ဒီေန႔(၆ရက္မတ္ခ်္လ၂၀၁၀)
ငါးမ်ားျပီၤးပဲနည္းသြားတဲ့မုန္႔ဟင္းခါးေပါ့..
အေၾကာ္မပါ..ငွက္ေပ်ာအူမပါတဲ့..
မုန္႔ဟင္းခါး...

အေျပာင္းအလဲ

တစ္ည....ကိုယ္တီဗီြေငးေနတုန္း...
..တန္းပလိပ္ေလးေျပာင္းလိုက္ပါ့လား...လို႔ ေျပာလာပါတယ္။
..ဘာလို႔ေျပာင္းရမွာတုန္း..ေျပာင္းပါဘူး..လို႔ျပန္ေျပာလိုက္တယ္...။

က်ေနာ္ဆိုတဲ့သူက..အစြဲသိပ္ၾကီးတယ္ေျပာရမယ္..ထင္တယ္..။
(အမွန္ကေတာ့..အပ်င္းၾကီးတာပါ..)
အေျပာင္းအလဲေတြလုပ္ရမွာ မၾကိဳက္လွဘူး။
(အခုေလာေလာဆယ္မွာပဲ...ေတာ္ေတာ္ၾကီးမားတဲ့ေျပာင္းလဲမွဳျပဳလုပ္ေနဆဲ..ဟီးး)၊

ေနာက္..ဆက္ေျပာမိတာက..
ဒီတိုင္းပဲေကာင္းပါတယ္...ထား..ထားလိုက္လို႔...ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
သူကေတာ့...အားမေလွ်ာ့ပဲ...ေျပာင္းလိုက္ပါ့လား...ဒီပံုစံေလးေတြမဆိုးဘူး..ဆိုျပီးး
ဆက္လက္ျမူဆြယ္ေနတယ္။
က်ေနာ္တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ေတာ့...သူျပေနတဲ့ပံုေလးေတြကမိန္းမဆန္ဆန္ေလးေတြ..။
မၾကိဳက္ပါဘူး.....ငါ့ကို..ဒီပံုစံေတြမေပးပါနဲ႔..ဆိုေတာ့...
သူ...ကိုယ့္ကိုနားလည္သြားတယ္..(ထင္ပါတယ္)၊
ေဟ့...သံုးေကာ္လံပါတဲ့ဟာမွယူမွာေနာ္..နွစ္ေကာ္လံေတြငါမၾကိဳက္ဘူးလို႔..
ေဘးကေန တတြတ္တြတ္ေရရြတ္ျပေနေသးတယ္။
မေျပာင္းခ်င္လို႔သာေတာ္ေတာ့တယ္...ဟားဟား။
ဒီလိုနဲ႔.............
ကိုယ့္အိမ္ေလးဟာ..သူ႔လက္ခုပ္ထဲကေရလို..
....................................။

အေျခအေန

မနက္ခင္း မိုးလင္းတိုင္း ျပဴတင္းေပါက္ကို လွမ္းၾကည့္မိတယ္။
မိုးအံု႔လား....
မိုးရြာသလား....
ေနသာသလား....
တိမ္ေတြညို႔ေနသလား.....
ေနေရာင္ျခည္ေတြ ေတာက္ပလြန္းေနရင္ အျပင္ကိုအငမ္းမရထြက္ခ်င္ေနမိတယ္...။
အျပင္ကိုထြက္ဖို႔ ၾကံစည္လိုက္ရင္....အစိုးမရတဲ့မိုးက ကဖ်က္ကရက္နဲ႔..။
....................
............................
ရာသီဥတုအေျခအေနက သိပ္စိုးမိုးနိုင္တာပါလား။

ကိုယ့္အၾကိဳက္

အိမ္အေျပာင္းအေရြ႔အတြက္ အိမ္ရွင္းရင္း ကိုယ့္ခ်စ္ထဘီေလးေတြေတြ႔ေတာ့..
ဓါတ္ပံုရိုက္မိပါတယ္..။။
ငယ္ကတည္းက ထဘီဝတ္ရင္ တရုတ္ပြင့္ရိုက္နဲ႔ ခ်ည္ခ်ိတ္ပဲ နွစ္နွစ္သက္သက္ ဝတ္ခဲ့တာပါ။။
တျခားေျပာင္စေတြလည္း ဝတ္ျဖစ္ေပမယ့္ နည္းပါတယ္။။
လူတကာေတြ ေျပာတဲ့ ပါတိတ္ေတြ ကီမိုနိုေတြနဲ႔ မရင္းနွီးခဲ့ပါဘူး။။
ပံုမွာပါတဲ့ တရုတ္ပြင့္ရိုက္၂ထည္ထဲက ထဘီအနီေရာင္ေလးက ညီမေလးထဘီပါ။။
၂၀၀၅ ျပန္တုန္းက ရန္ကုန္မွာပဲ ေသာင္တင္ေနလို႔ သူ႔ရဲ႔ထဘီေကာက္ဝတ္ရင္း ယူလာတာ။။

ေနာက္တစ္ထည္ ပြင့္ရိုက္ကေလးကေတာ့..က်ေနာ္နဲ႔ အတူရွိေနတာ..၁၀နွစ္ေက်ာ္ပါျပီ။။
ႏြမ္းလြန္းျပီး အေတာ္ဝတ္လို႔ေကာင္းပါတယ္။။

အလယ္တန္းက မီးခိုးခံမွာ ပန္းေရာင္ခ်ိတ္ထဘီက မွတ္မွတ္ယယ ညီမေလး ဘြဲ႔ယူတုန္းက။။
၂၀၀၆ တုန္းကပါ။။

က်ေနာ္တာေတြကေတာ့ သူမ်ားလက္ေဆာင္ေပးတာေတြပါ။။တစ္ခ်ိဳ႔ဆို ခ်ဳပ္ေတာင္ မခ်ဳပ္ရေသးဘူး။။
ထဘီေတြသာရွိတာ..အျပင္ထြက္ျပီး မဝတ္ဖူးပါဘူး။။ ေႏြရာသီမွာ ဘုရားဝတ္ျပဳတဲ့အခါ
ဝတ္မိတာကလႊဲလို႔ စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ထဘီ္ေလးေတြ ထုတ္ၾကည့္ျပီး ဝတ္ၾကည့္ပါတယ္။။
ျပီးေတာ့လည္း ျပန္သိမ္းထားရျပန္ေရာ..။။
ျမန္မာျပန္တိုင္း ထဘီ္ဝတ္ျဖစ္ေအာင္ ဝတ္ပါတယ္။။ ငွက္ခါးျပာေရာင္ ခ်ည္ခ်ိတ္ထမီေလး။။
ျပန္တိုင္းဝတ္လြန္းလို႔ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြကေတာင္ တခါလာလဲ ဒီထမိန္...
နွစ္ခါလာလဲ ဒီထဘီ.လို႔ေတာင္ ေျပာယူရပါတယ္။။
ခ်ည္ခ်ိတ္ေလးေတြက ဝတ္တာၾကာေလေလ..ဝတ္လို႔ေကာင္းေလေလမို႔ပါ။။(ဟီးးဟီးး)
ေနာက္အၾကိဳက္တစ္မ်ိဳးက ကတၱီပါၾကိဳးနဲ႔ သားရည္ဖိနပ္ပါ။။
ဖိနပ္ဆို ပန္းသီး သားရည္ဖိနပ္ပဲ ဝတ္ပါတယ္။။

(အိမ္ရွင္းရင္း သိမ္းရင္းမို႔ ထမိန္ေတြ ေသခ်ာ မေခါက္မိပဲ ရိုက္မိတာ ခြင့္လြတ္ေတာ္မူၾကပါကုန္..
အိမ္သိမ္းရင္း ဝမ္းနည္းေနတယ္ ...ဝမ္းနုတ္ေဆး မစားခိုင္းပါနဲ႔ ..
ဒီက ရင္ထဲကေန ဝမ္းနည္းေနတာ..။။)


မခ်စ္ၾကည္ေအး အၾကံေပးလို႔ ဒီပို႔စ္ကို ခင္ရတဲ့ ညီအစ္မမ်ားကို တက္ဂ္ခ်င္ပါတယ္..။။
က်ေနာ္ တက္ဂ္လိုသူမ်ားကေတာ့....

၁) မခင္ဦးေမ
၂)မသီတာ
၃)မသက္ေဝ
၄)မခ်စ္ၾကည္ေအး
၅)မသိဂၤ ီ
၆)မမီယာ
၇)မလွထံု
၈)မရွင္ေလး
၉)မသုနွင္းဆီ
၁၀)မစူးႏြယ္
၁၁)မခင္မင္းေဇာ္

တို႔ကို တက္ဂ္ပို႔စ္ေလး ေရးေပးေစခ်င္ပါတယ္။။
ေနာက္ျပီး ျမိဳး ..ဆင္ဆင္နဲ႔ ေမ့ကိုလည္း ေရးေစခ်င္ေပမယ့္..
သူတို႔က အိမ္ယာမဲ့ေလးေတြဆိုေတာ့ မေတာင္းဆိုေတာ့ပါဘူးေလ..။။
ဆရာမ မေမျငိမ္းဆီမွာလည္း ခ်ိတ္ထဘီေလးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိပံုရတယ္။။
မအားမွာစိုးလို႔ မေတာင္းဆိုရဲပါ။။

၃၀.၁.၂၀၁၀

ခ်စ္တိုင္းလည္း မညား ( ထူးအိမ္သင္)


သစ္ရြက္ကေလးေတြလည္း....ေျမမွာခလို႔ လႊင့္ေၾကြျမဲ..
အေဖာ္မဲ့နွတ္ခမ္းမ်ားလည္း....ညင္သာတီးတိုးရြတ္ဆိုဆဲ...
အႏြမ္းပန္းမ်ားသည္လည္း....ေၾကြကာခန္းေျခာက္ရစ္ျပီကြယ္..
အခ်စ္ရဲ႔လိပ္ျပာေလး...ဘယ္မွာပုန္းလို႔နားခိုလဲ..

အေဖာ္ကြဲတဲ့ ငွက္ေလးမ်ား..အေပၚကိုသာ ေငး ေငးၾကည့္ရင္းနဲ႔သာ...
နွလံုးသားမ်က္ရည္မ်ား က်ဆင္းလာ....
သူေပးတဲ့ အခ်စ္အနမ္းမ်ား...ျပန္လည္ကာေတြးေတာ စိတ္ေမာမိတာ..
ေအးျမပါးျပင္ထိ ပူေႏြးလာ..
ကတိစကားမ်ားကိုလည္း ေျမလွန္ျပန္ရွာရင္းး...
ဘဝအသစ္မ်ားေပၚလညး္ ညင္သာစြာေလွ်ာက္လွမ္းရင္းးး
ခ်စ္တိုင္းလည္း မညား...စကားကိုသာ...တီးတိုးေရရြတ္မိတာ..
ကိုယ့္နွလံုးသားအသည္းအိမ္မွာ အခ်စ္မ်ားစြာ..
သူေပးတဲ့ အခ်စ္မ်ားကိုသာ...ေထြးပိုက္ေနတုန္းအခိုက္မွာ...

ကိုယ့္နွလံုးသား အသည္းတစ္ေနရာ...အခ်စ္ေပးတဲ့ ဒဏ္ရာမ်ား...
အိုး...အခ်စ္..

song.

ဒီည ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ သီခ်င္းေဟာင္းေတြ လိုက္နားေထာင္ေနမိတယ္။။
လုပ္စရာ အလုပ္ေတြ အမ်ားၾကီး။။
ျပင္ဆင္စရာေတြ ျပည့္နွက္ေနတယ္ ။။
ဒါေပမယ့္......
ကိုယ္ သီခ်င္းနားေထာင္ေကာင္းေနဆဲ...

Your mama don't dance

Happy New Year 2010

နွစ္သစ္ ၂၀၁၀ မွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။။
ကင္မရာ ပါမသြားလို႔ ဖုန္းအစုတ္ေလးနဲ႔ ရိုက္ရပါတယ္။။
ဒီနွစ္မီးပန္းေတြ ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္။။
လူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။။
ေျခေတာ္ေတာ္ ေညာင္းပါတယ္။။
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ေစာင့္စားရလြန္းတယ္။။(အမ္အာရ္တီ)